Het is jammer dat het al weer voorbij is, en helemaal jammer dat ik niet meegedaan heb. Ik blijk namelijk ook over opmerkelijke gaven te beschikken als het gaat om het voorzien van de toekomst.

Zo keek ik onlangs even in 2012 omdat ik benieuwd was hoe het er op dat moment zou voorstaan met de zorg-ICT in Nederland. En wat denkt u? Er is zojuist een rapport verschenen van de Commissie Dijsselbloem over 10 jaar zorgvernieuwing. Belangrijkste conclusie: Politiek trad in vrijheid van zorginstellingen

"Een periode van ingrijpende, door de overheid ingevoerde zorgvernieuwingen werd gevolgd door een periode van toenemende autonomie van de zorginstellingen. Op dit moment is er grote onrust binnen de zorg en toenemende maatschappelijke zorg over de resultaten. De commissie stelt vast dat verantwoordelijkheden van overheid en zorginstellingen door elkaar zijn gaan lopen. De overheid heeft zich, soms tot binnen de instelling, bemoeid met de beroepsuitoefening en tegelijkertijd de invulling van de zorgdoelen in hoge mate aan anderen overgelaten en nagelaten voldoende toezicht te houden op zorgresultaten."

Waar herken ik toch die tekst van? Dijsselbloem… zoek-met-vervang,…terug naar 2008!

We zitten in 2008 nog midden in de zorgvernieuwingen. Discussies over EPD, Normen Verantwoorde Zorg, Kwaliteitskeurmerken, verzakelijking van de zorg, vorming van commerciële zorg, HL7, marktwerking, Europese richtlijnen, techniek en infrastructuur tuimelen over elkaar heen. Een oud-Chinese wijsheid zegt: als je ’t druk hebt, ga dan even zitten.

We kunnen nu nog voorkomen dat Dijsselbloem in 2012 zijn rapport gaat schrijven. In de film “Back to the future” gaat de hoofdpersoon terug in de tijd, om het heden bij te sturen. Wij hebben het nu een stuk makkelijker: we hoeven slechts het heden bij te sturen om een vernietigend rapport in de toekomst te voorkomen.

Kan ICT de zorg helpen? Alleen als de zorg ook de tijd gegund is om de eigen processen helder te krijgen, de prioriteiten te kiezen en voldoende financiële ruimte krijgt.

Wat zorginstellingen daar nu zelf aan kunnen doen? Opkomen voor zichzelf en een halt toeroepen aan Haagse beleidsmakers die vanuit ivoren torens modellen bedenken. Beleidsmakers met weinig relatie naar het werkveld en al helemaal zonder zich druk te maken over de implementeerbaarheid of organisatorische of maatschappelijke consequenties.

Kunt u zich nog herinneren dat minister Borst u 220 miljoen gulden in het vooruitzicht stelde? Heeft u ze ooit gezien? Dat kan ook niet, want u moest ze zelf verdienen door efficiënter te gaan werken. Maar “de cost gaet voor de baet”. ICT levert altijd “cost” op korte termijn. En als de sector niet enige rust gegund is, zal de “baet” niet gehaald kunnen worden, omdat de doelen al weer verlegd zijn door de volgende vernieuwing.

Waarom ik niet meegedaan heb met The Next Uri Geller? Och, ik wist immers wie er zou winnen…!