Hoe houd je vast aan je meerjarenplanning? Die vraag stel ik me wel eens
als we weer eens stuiten op de weerbarstige werkelijkheid. We hebben hier bij
Reinier van Arkel een ambitieus meerjarenplan gemaakt met een fors
projectenportfolio. Op zich zitten we aardig op schema maar sommige projecten
dreigen toch wat in de verdrukking te komen.
Dat zijn bovendien de wat leukere projecten, de krenten uit de pap. Zo
hebben we bijvoorbeeld subsidie aangevraagd voor een project waarbij we als
zorginstelling meer gebruik willen gaan maken van internet, bijvoorbeeld voor
het maken van afspraken en voor de ondersteuning van de behandeling.
Dit project dreigt echter in het gedrang te raken doordat andere projecten,
zoals bijvoorbeeld de invoering van de dbc-systematiek, alle energie en
menskracht opeisen. Want dát moet zeker doorgaan.
Nadeel hiervan is dat medewerkers ict alleen associëren met allerlei
administratieve verplichtingen en veel minder de prachtige dingen zien die je er
ook mee kunt doen.
Zijn we te ambitieus? Moeten we een tandje lager? Ik vind van niet. We
hebben die andere projecten niet voor niets in onze meerjarenplanning opgenomen.
Een oplossing ligt mogelijk in het werken met business cases. We zullen bij
elk project wat nauwkeuriger de kosten en baten in kaart moeten brengen. En dan
niet alleen de eenmalige kosten maar ook structurele kosten zoals de extra inzet
van personeel. En als de opbrengsten het toelaten kun je overwegen om extra
mensen in te zetten. Ict is dan niet langer een kostenpost maar een investering
die al dan niet lonend is.
Door: Ton van der Schaft
Reageer op deze bijdrage