Het is natuurlijk treurig dat GGZ Eindhoven na drie jaren tot de conclusie
komt dat het toch beter is te stoppen met het ziekenhuis informatiesysteem
iMedOne van TietoEnator. Maar er is een lichtpuntje. Dirk Kanters, hoofd
afdeling informatievoorziening van de ggz-instelling, formuleert voor hemzelf
als wijze les uit de hele geschiedenis dat je als instelling niet van een
leverancier kunt vragen dat hij zijn product helemaal op maat maakt voor een
individuele instelling. De Nederlandse markt is al klein, de markt van
ggz-instellingen in Nederland is nog kleiner.
Wil Nederland als markt interessant zijn voor buitenlandse
ZIS-leveranciers, dan zullen de instellingen hun eisen wat moeten matigen. Je
kunt geen maatwerk tot in elk detail verwachten. Doe je dat wel, dan loop je het
risico dat de buitenlandse leveranciers zich afwenden van de Nederlandse markt
en dat we het hier moeten doen met een beperkt aanbod van Nederlandse
leveranciers.
Ook
Bertie
Zwetsloot-Schonk is er achter gekomen dat enige bescheidenheid Nederlandse
zorginstellingen past als ze in gesprek gaan met leveranciers. Als hoogleraar
klinische informatiekunde in Leiden, is ze betrokken bij de strategische studie
van het LUMC en UMC Utrecht naar de zorg-ict. In een interview in het
maartnummer van ICTzorg magazine vertelt ze dat ze er in ieder geval achter is
gekomen dat je als individueel ziekenhuis niet zo interessant bent voor
leveranciers. “We hadden er acht uitgenodigd voor een demonstratie en
uiteindelijk zijn er maar drie komen opdagen.” En dan hebben we het toch over
twee grote academische ziekenhuizen.
Voor internationale ict-bedrijven wordt het volgens Zwetsloot-Schonk pas
interessant als dertig tot veertig ziekenhuizen voor hetzelfde systeem kiezen.
Nog mooier zou het volgens haar zijn als de academische ziekenhuizen samen met
een aantal topklinische ziekenhuizen en algemene ziekenhuizen gezamenlijk een
EPD inkopen.
Door: Mario Gibbels
Reageer op deze bijdrage