Michiel Sprenger gooit deze week, zoals dat heet, een
knuppel in het hoenderhok. In een interview met ICTzorg magazine stelt hij dat
veel van de huidige ziekenhuisinformatiesystemen en EPD’s niet met open
standaarden werken. Het gevolg is, zo voorspelt hij, dat al die ziekenhuizen die
voor deze ZIS’en ofwel EPD’s kiezen, over tien jaar met een fiks legacy-probleem
zitten.
Het is nu de beurt aan de softwareleveranciers om hierop te reageren. Ik
heb ze gebeld en gemaild met de vraag wat ze vinden van deze bewering van
Sprenger. Ik hoop binnenkort hun reacties op de website van ICTzorg te kunnen
plaatsen.
Het verhaal van Sprenger sluit enigszins aan op het artikel van neuroloog
Cees van Donselaar van het Medisch Centrum Rijmond-Zuid in Medisch Contact deze week. Van Donselaar constateert een
aantal problemen bij de invoering van EPD’s in ziekenhuizen. Gebrek aan
standaarden is een van de belangrijkste.
Sprenger wijst niet alleen op het gevaar van een legacy-probleem in 2018,
hij komt ook met een oplossing. Hij roept op om als ziekenhuizen eerst eens goed
na te denken over de architectuur voordat je software gaat bouwen.
Hij heeft daarom meegeschreven aan een plan om voor de academische
ziekenhuizen een referentiearchitectuur op te stellen. De NVZ vereniging van
ziekenhuizen heeft het idee inmiddels over genomen en een voorstel voor een dergelijke referentiearchitectuur ingediend
bij de stuurgroep ict & innovatie.
Klinkt op zich logisch, eerst de architectuur, dan de software. Tikje
griezelig is alleen dat het opstellen van een dergelijke
referentiearchitectuur een klus is voor de lange termijn. De vraag is of
de ziekenhuizen daar op willen wachten. En ook of ze daar mensen voor willen
vrijmaken.
Binnenkort zullen we het weten. Het voorstel van de NVZ wordt nu uitgewerkt
en dan zal blijken of er ziekenhuizen zijn die geld en middelen beschikbaar
willen stellen voor een dergelijke referentiearchitectuur.
Door: Mario Gibbels
