Het is toch een beetje onthutsend als je het
onderzoeksrapport van Peter Visser leest over informatiemanagement in
ziekenhuizen. Zorgbestuurders hebben wel vaag het idee dat ze er iets mee moeten
maar ze weten niet hoe of wat, een visie ontbreekt en het enige dat ze kunnen
verzinnen is dat er misschien wel een nieuw systeem aangeschaft moet
worden.
Je mag hopen dat dit niet symptomatisch is voor het ict-beleid in de
ziekenhuizen. Nu is het wel een zeer beperkt onderzoek: gebaseerd op interviews
met zes ziekenhuisbestuurders en een medewerker financiën en informatisering.
Een beleidsmedewerker van de NVZ vereniging van ziekenhuizen mocht voor de validatie van de
onderzoeksresultaten zorgen: vanuit zijn “brede ervaring en kennis” kon hij de
bevindingen uit het onderzoek bevestigen, vermeldt Visser in zijn
conclusies.
Het meest schokkende is nog wel dat de ziekenhuisbestuurders allerlei
redenen aanvoeren waarom het nog niet wil vlotten met het informatiemanagement
in hun ziekenhuis – geen geld, de medewerkers zijn onwillig – maar er is er geen
een die durft te zeggen dat het misschien aan hemzelf ligt. Een klassiek manco
bij mensen aan de top: ze kunnen niets meer fout doen en als er iets niet naar
wens verloopt dan heeft dat te maken met oorzaken die buiten hun ‘invloedssfeer’
liggen.
Enige verzachtende omstandigheid die kan worden aangevoerd, is dat het ook
allemaal nog erg nieuw is voor de ziekenhuizen: marktwerking, prestatiegerichte
bekostiging én ict. Maar hoe lang mag je dit nog blijven aanvoeren?
Lees ook:
Door: Mario Gibbels
