Het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) stelt sinds 1 juli 2007 de zorgzwaartepakketten (zzp’s) voor de cliënten vast en verdeelt daarmee feitelijk het AWBZ-budget van circa 25 miljard euro. Laat ik voorop stellen dat het concept er fantastisch uitziet. Zorginstellingen krijgen de vrijheid om hun cliënten beter te voorzien in hun behoeftes; het geld volgt de zorgvraag. Maar kijken we naar de realiteit, dan overheerst de verwarring over de uitvoering van de zorgzwaartebekostiging.

 

De invoering van de zzp’s blijkt namelijk een enorme administratieve lastenverzwaring met zich mee te brengen. Wat is er namelijk aan de hand? Het beleid, de invoering van zzp’s, en de uitvoering via de AWBZ brede zorgregistratie (AZR), zijn tegenstrijdig. Net als het bedrijfsleven houden ook zorginstellingen hun administratie bij met software.

 

Je zou dus verwachten dat het ministerie van VWS en daaraan gelieerde instanties de makers van deze software tijdig op de hoogte stellen van hoe de wettelijke veranderingen verwerkt kunnen worden in de software. Niet dus. Het ministerie van VWS en het daaraan gelieerde CIZ bepalen natuurlijk zelf hun beleidsregels. Het is echter jammer dat daarbij niet de softwarebouwers betrokken worden. Zij kunnen namelijk adviseren over de haalbaarheid van deze beleidsregels. Maar softwaremakers zijn commercieel. Ze worden kennelijk beschouwd als partijen die alleen voor zichzelf zorgen en niet het belang van hun klanten in het oog houden.

 

Terwijl het ook anders kan. Het ministerie van Financiën heeft bijvoorbeeld samen met het bedrijfsleven de Nederlandse taxonomie ontwikkeld. Daarmee is het bedrijfsleven in staat om bedrijfsinformatie via het internet uit te wisselen met de Nederlandse overheid door middel van de wereldwijde standaard XBRL. Deze samenwerking tussen de overheid en bedrijfsleven draagt bij aan concrete lastenverlichting.

 

Als productmanager bij een ict-leverancier waarvan hoofdzakelijk AWBZ-instellingen gebruik maken, heb ik menigmaal geprobeerd het ministerie van VWS en het CIZ te bereiken. Iedere keer werd mij gezegd dat ik bij een ander moest zijn. Het resultaat van deze `van-het-kastje-naar-de-muur' situatie is dat ict-leveranciers nog steeds niet weten hoe ze zzp’s moeten implementeren in de software. Zorginstellingen vragen ons de hemd van het lijf, maar wij kunnen hun geen antwoord geven.

 

Geacht ministerie van VWS en CIZ, ict-bedrijven willen net als u dat de knelpunten in de zorg verdwijnen. Ik nodig u daarom nogmaals uit samen met ons te kijken hoe we de zorgzwaartebekostiging, die er op papier fantastisch uitziet, ook daadwerkelijk kunnen realiseren.

 

 

Peter Klein, productmarketingmanager Unit 4 Agresso Gezondheidszorg

 

(Deze opinie verscheen eerder in nr. 6/2007 van ICTzorg magazine)