“Daar ben ik het helemaal mee eens. We hebben het er al twintig jaar over, en nog steeds blijkt domotica het niet zonder subsidies te kunnen stellen. Kennelijk is domotica niet levensvatbaar. De overheid zou wel een grootschalig onderzoek moeten subsidiëren om nu eens goed in kaart te brengen wat wel of niet zinvol is als het gaat om woonautomatisering of zorg op afstand of hoe je het ook wil noemen. In de wetenschappelijke literatuur is namelijk nog heel weinig te vinden over wat nu de effecten zijn van domotica. De resultaten van zo’n grootschalig onderzoek zouden we dan vervolgens prima kunnen gebruiken om business cases op te stellen voor domotica.”

 

 

“Daar ben ik het niet mee eens. Ik vind dat domotica er primair op gericht moet zijn om de kwaliteit van het bestaan van mensen te verbeteren. Maar het is natuurlijk maar voor welk uitgangspunt je kiest: gaat het om een investering die zichzelf moet terugverdienen of om een investering die de kwaliteit van leven van een patiënt moet verbeteren. Opvallend is wel dat in de zorg klaarblijkelijk niet altijd voor hetzelfde uitgangspunt wordt gekozen. Zo vraag ik me af of als een dokter een nieuwe PET-scan wil, de vraag wordt gesteld of die zichzelf terug verdient of dat het alleen is om ervoor te zorgen dat die dokter over nog beter diagnostisch beeldmateriaal kan beschikken. Ik kan me overigens wel voorstellen dat het toekomstig tekort aan personeel de ontwikkeling van domotica zal versnellen.” (ICTzorg – Mario Gibbels)

 

Lees ook: