Van Houwelingen maakt onderscheid tussen telezorg, waarvan hij zo’n vijftien projecten telt, en zorgdomotica, waarvan plusminus negentig projecten in Nederland te vinden zijn. Zorgdomotica definieert Van Houwelingen als woninggebonden technologische toepassingen die het mogelijk maken dat mensen langer zelfstandig thuis kunnen blijven wonen. Bij telezorg gaat het volgens hem om toepassingen die de medische behandeling in de thuissituatie mogelijk maken.

 

Van de ruim honderd telezorg- en domoticaprojecten zijn volgens Van Houwelingen 22 projecten geëvalueerd. Achttien volledig uitgewerkte evaluaties zijn gebruikt voor de analyse. Slechts twee evaluaties van zorgdomoticaprojecten bleken voldoende betrouwbaar. De telezorgprojecten bleken over het algemeen wel goed te zijn geëvalueerd. De conclusies van zijn studie zijn daarom hoofdzakelijk gebaseerd op zes goed uitgevoerde evaluaties.

 

Uit deze evaluaties blijkt dat telezorg een positief effect heeft op de zelfredzaamheid van de zorgvragers. Daarnaast nemen de gevoelens van veiligheid door telezorg toe. Maar de verwachte effecten op de efficiëntie en kwaliteit van de zorgverlening kunnen door de evaluatieonderzoeken niet bevestigd worden, aldus Van Houwelingen.

 

Van Houwelingen doet in zijn doctoraalscriptie de aanbeveling om bij evaluatieonderzoeken niet alleen naar de zorgvragers te kijken maar ook naar de zorgverleners en leidinggevenden. "Vooralsnog is er zowel in de uitvoer van projecten als de evaluaties ervan met name te weinig aandacht voor de zorgverlener."(ICTzorg – Mario Gibbels)