Menzis is al in een vrij vroeg stadium betrokken geraakt bij experimenten met domotica en telezorg in de AWBZ, vertelt Harry Nienhuis. “Op een gegeven moment kwam de vraag of zorg op afstand niet alleen gebruikt zou kunnen worden voor de care maar ook voor de cure. Daar is toen de stichting Koala uit voortgekomen waar ik, namens Menzis, in het bestuur zit.”

 

Belangrijkste probleem bij telemedicine en domotica is volgens Nienhuis dat men achteraan begint, bij de techniek. “Je moet eerst een visie neerzetten over waar je met de zorg heen wil en vervolgens kijk je hoe domotica en telemedicine daarin passen.”

 

Wat de toekomst van de zorg betreft is het verhaal duidelijk, aldus Nienhuis: toenemende vergrijzing, een dreigend arbeidstekort en meer eigen verantwoordelijkheid. “Daarbij moet je een onderscheid maken tussen zorg en welzijn. Bij welzijn gaat het uiteindelijk om wat de klant zelf wil en hoeveel geld hij daarvoor over heeft. Dat kun je aan de markt overlaten.”

 

Welzijn loopt over in noodzakelijke zorg en dat is het deskundigheidsterrein van de zorgaanbieders. Nienhuis: “Maar ook daar is luisteren naar wat de klant wil essentieel, anders krijg je vernieuwingen de deur niet door.”

 

Complicerende factor is dat de zorgaanbieders ook moeten willen vernieuwen, stelt Nienhuis. Hij constateert echter bij de zorgaanbieders een gebrek aan ondernemerschap. “Bij het niet van de grond komen van telemedicine- en domoticaprojecten wordt de schuld vaak op financiële belemmeringen geschoven, maar naar mijn mening is het echte probleem een gebrek aan gedeeld belang bij aanbieder en gebruiker. Zorgaanbieders moeten daarin, en daarbij verwijs ik naar het managementboek van 2007 van Leen Zevenbergen over 'creatief ondernemen en sprankelend inspireren'. En dan vormen de financiën ook geen probleem meer.” (ICTzorg – Mario Gibbels)