Artsen en verpleegkundigen maken zich zorgen over het uitblijven van de mogelijkheid om informatie uit te wisselen tussen de verschillende EKD’s, vertelt Elise Buiting van de AJN. “Verschillende organisaties maken al gebruik van een EKD maar die kunnen niet onderling communiceren. Het gevolg is dat het dossier van een kind verdwijnt zodra hij van de ene naar de andere regio verhuist. Terwijl toch ooit de gedachte achter het EKD was dat geen enkel kind meer uit beeld mag verdwijnen.”

 

Het maakt de jeugdartsen en verpleegkundigen op zich niet veel uit voor welk systeem er gekozen wordt: een landelijk EKD of decentrale EKD’s met de mogelijkheid om bijvoorbeeld via het landelijk schakelpunt (LSP) te communiceren. Al heeft Buiting een lichte voorkeur voor een landelijk EKD omdat ze verwacht dat de onderlinge communicatie dan makkelijker zal verlopen.

 

“Daar heeft de minister echter nu niet voor gekozen omdat volgens een rapport van PricewaterhouseCoopers invoering van een dergelijk landelijk EKD nog vier jaar zou duren. Bovendien leidde de aanbesteding van het landelijk EKD tot allerlei juridische procedures die zeker nog niet ten einde waren.”

 

Belangrijkste voor de AJN en de V&VN is dat er vaart wordt gemaakt. “De inspectie voert terecht de druk op bij ons om kinderen goed in beeld te houden. Echter dat lijkt voorlopig beter te gaan op papier dan elektronisch.” (ICTzorg – Mario Gibbels)