Minister Klink van VWS heeft in de laatste week van
mei een wetswijziging ingediend op de Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg
(Wbsn-z) die de invoering van het elektronisch patiëntendossier (EPD) mogelijk
moet maken. Jurist Marie-José Bonthuis deed onderzoek naar de privacyaspecten
rondom het landelijk EPD. Zij concludeert dat de privacy van de patiënt bij het
landelijk EPD onvoldoende is gewaarborgd.
U heeft onderzoek gedaan naar privacy en het landelijk
EPD? “Ja, dat klopt, in het kader van de masters rechtsinformatica
en informaticarecht aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ik heb er de
Privacyscriptieprijs 2007 van de stichting Privacy en Registratie mee
gewonnen.”
Wat is de belangrijkste conclusie van de scriptie? “De
belangrijkste conclusie is dat met het EPD het medisch beroepsgeheim uitgehold
dreigt te worden. Dit komt omdat pas achteraf wordt gecontroleerd, via logging,
of een arts wel op rechtmatige wijze een dossier heeft ingezien. Dat is
wezenlijk anders dan wat er in de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst
(WGBo) staat. In de WGBo is het uitgangspunt de vertrouwelijkheid tussen arts en
patiënt, wat inhoudt dat de arts geen informatie mag verstrekken aan derden
zonder toestemming van de patiënt.”
Maar een arts moet toch medische gegevens kunnen doorspelen aan een
collega als dat voor de behandeling van de patiënt noodzakelijk
is? “Inderdaad, volgens de WGBO kan een arts dan ook informatie
uitwisselen met een medebehandelaar waarbij de toestemming van de patiënt mag
worden verondersteld. Maar bij het EPD ligt dat heel anders. Daarbij heeft
iedere zorgverlener met een BIG-registratie de mogelijkheid om zich toegang te
verschaffen tot het EPD. Pas achteraf wordt gecontroleerd of dit rechtmatig was.
Dat is veel ruimer dan het beroepsgeheim in de WGBo. Minister Klink stelt in het
onlangs verschenen rapport dat er sprake is van een behandelrelatie als een
patiënt voorkomt in de financiële administratie van de zorgverlener. Daarnaast
moet de zorgverlener aanvinken dat er sprake is van een behandelrelatie. De
vraag is of je op deze manier van tevoren goed kunt inschatten of er inderdaad
sprake is van een behandelrelatie.”
Artsen kunnen in een
ziekenhuis ook vrij gemakkelijk allerlei papieren dossiers inzien zonder dat een
patiënt daar toestemming voor heeft gegeven? “Dat klopt, buiten het
feit dat dit niet zou moeten, blijft dit echter beperkt in omvang. Bij het
landelijk EPD heeft in principe iedereen op basis van zijn BIG-registratie
toegang tot het EPD van elke Nederlandse burger, wat een veel grotere impact
heeft.”
Hoe zou je ’t dan wel moeten oplossen? “In mijn
onderzoek concludeer ik onder meer dat de samenhang van het EPD met het huidige
juridische kader begint te wringen. Daarnaast zijn er nieuwe risico’s die niet
door de nieuwe wet worden opgevangen. Door de verplichting voor de zorgaanbieder
om zich aan te sluiten op het EPD op basis van de wet EPD en de eisen uit de
WGBo met betrekking tot het beroepsgeheim, lijkt er sprake van een juridisch
conflict. Daarom zouden de huidige wet- en regelgeving meegenomen moeten worden
bij de invoering van het landelijk EPD.”
Nu is onder druk van de Raad van State en het College Bescherming
Persoonsgegevens (CBP) de wet aangescherpt. “Klopt, het lijkt de
goede kant op te schuiven. De vraag is alleen of VWS blijft vasthouden aan het
standpunt dat de WGBo en de Wet bescherming persoonsgegevens niet hoeven te
worden aangepast of aangevuld.”
In uw onderzoek stelt u ook dat de aansprakelijkheid van de arts
verandert met de invoering van het landelijk EPD. “De
verantwoordelijkheidsvraag wordt complexer omdat er meer deelnemers zijn
betrokken bij het landelijk EPD. Daarnaast kunnen zorgverleners ook afgerekend
worden op het niet raadplegen van de beschikbare informatie. Wat doe
je als arts bijvoorbeeld als het systeem er een halve dag uitligt? En in
hoeverre mag je vertrouwen op de informatie die in het EPD is opgeslagen.”
In opdracht van VWS is er onderzoek gedaan naar de
aansprakelijkheid van de arts en het EPD en volgens dit onderzoek valt het
allemaal wel mee. De bestaande wetgeving biedt voldoende
waarborgen. “Uit het voorafgaande mag blijken dat ik het daar niet
geheel mee eens ben. De onderzoekers uit Tilburg stellen inderdaad dat de
aansprakelijkheden met het EPD niet wezenlijk zullen veranderen. Desondanks
wordt wel het risico van een lek in het EPD genoemd, wat naar mijn mening toch
niet lichtzinnig moet worden opgevat. Ook vraagt het onderzoeksrapport aandacht
voor de bewijspositie in het geval het bijvoorbeeld niet geheel duidelijk is of
een zorgaanbieder alle medische gegevens heeft opgevraagd of als het niet zeker
is of hij alle gegevens heeft ontvangen. Daarom trek ik de conclusie dat de
invoering van het landelijk EPD juist om een aanpassing van de bestaande wet- en
regelgeving vraagt.” (ICTzorg – Mario Gibbels)