Op de hoogte blijven? Meld u dan aan voor de gratis wekelijkse nieuwsbrief van ICTzorg
Vandaag ben ik boos. Het schiet maar niet op! Tot op heden heb ik me er niet aan gewaagd om mijn mening te geven over de landelijke EPD-ontwikkelingen. Tot nu. Vroeger leerde ik dat je eerst tot 10 moest tellen...
1. Iedereen is het erover eens dat uitwisseling van patiëntgegevens leidt tot een hogere kwaliteit van zorg en meer efficiëntie.
2. Toen ik drie jaar geleden - als verantwoordelijke voor de implementatie van het landelijke EPD vanuit NICTIZ - in een bijeenkomst met allé koepels toetste onder de 32 aanwezigen wat naar hun idee de grootste uitdaging voor invoering van het landelijk EPD zou zijn: belangen of techniek, antwoordden allé 32 aanwezigen: belangen.
3. Het is evident dat bij langdurige ict-projecten, zoals het landelijke EPD, regelmatig gekeken dient te worden of het wenselijk en mogelijk is om technische keuzes bij te stellen. Grote desinvesteringen spelen hierbij natuurlijk een rol. Uitgangspunt blijft echter: laten we blij zijn met mensen die gefundeerd kritiek geven.
4. Het begint erop te lijken alsof de invoering van het landelijke EPD een heuse wedstrijd is geworden. Wie gaat gelijk krijgen: grote ego’s, koepels, OZIS, Nictiz, Google, VWS, enzovoorts, enzovoorts. De verliezer staat nu al vast: de patiënt, u dus.
5. Vijf jaar geleden raakte ik zijdelings betrokken bij de landelijke EPD-implementatie in Engeland. Daar hebben ze het top-down ingestoken. Huidige status: reeds 18 Miljard euro besteed en het hele project dreigt te stranden omdat de software niet op tijd af is en er geen draagvlak is bij de zorgverleners.
6. In Nederland is gekozen voor een andere aanpak: iedereen mag zijn bestaande systeem houden en hoeft alleen inzicht te geven in zijn gegevens aan bevoegde zorgverleners. Technisch niet de makkelijkste oplossing maar in dit polderlandje wel de meest haalbare.
7. VWS is hardnekkig in het geven van te optimistische invoeringsdata van het landelijke EPD. In het algemeen overleg van de Tweede Kamer van 11 september jongstleden verklaarden de Kamerfracties dat wat hun betreft de planning minder van belang is dan de zorgvuldigheid van de invoering. Minister Klink stelde op zijn beurt dat hij vertragingen door overmacht en onmacht tolereert maar niet de vertragingen door onwil.
8. Diezelfde dag vertelde de LHV-voorzitter in NOVA dat de nieuwste bezuinigingen van VWS richting de huisartsen er toe hebben geleid dat hij niet meer met minister Klink wil praten. Ook niet over het landelijke EPD.
9. Dat de patiënt een belangrijke rol gaat spelen door de persoonlijke zorgdossiers van Google en Microsoft staat voor mij vast, maar dat zal de systemen van de zorgverleners niet overbodig maken.
10. De regio kan een belangrijke rol spelen bij de implementatie van het landelijke EPD. Het bleef afgelopen 11 september echter stil rondom de regionale implementatiesteun voor de regio’s. Wel werd nu duidelijk dat iedere burger aan het eind van dit jaar een brief krijgt en dat er radiospotjes komen. En o ja, dat er voor de huisartsen en apothekers een vergoeding komt als ze zich aansluiten op het Landelijk Schakel Punt. De individuele benadering dus.
Heerlijk, ik ben na die tien tellen een stuk rustiger. Waarom zou ik me eigenlijk druk maken? Mijn tijd zal het wel duren. Nee, onzin, ik blijf me druk maken want elke dag worden er weer vermijdbare medische fouten gemaakt. Laten we daarom in ieder geval doorgaan. Voor de patiënt van nu en van morgen.
Eén ding moet me daarbij nog van het hart: jaren geleden schreeuwde heel ‘ictzorg-land’ dat VWS de regie moest nemen. De minister gaat nu dictatoriaal polderen, eindelijk!
Maar Minister Klink kom met heldere en eerlijke planningen, het mag! Sta open voor kritiek.
Gert-Jan Borghuis, directeur Borghesi Consultancy en partner bij Klaus Schmitt & Partners
Dit artikel verscheen eerder in ICTzorg Magazine
ICTzorg.com is een uitgave van
